Sanki gözümü kapatsam gideceksin, kaybolacaksın!
Sabaha kadar gözümü kırpmadım, bırakıp beni gidersin diye…
Oysa söz vermiştin Beni bırakmayacaktın!
Susma zamanı,
Susmak bazen içerde bir yerde
Kanamaya başladığı zaman acıyı usulca örtüveriyor.
Ne kadar vaktimiz varsa sevgiye,sevmeye o kadarına razı olduk.
Belkide aşkı aşk yapan bitimli olması
Simdi geriye baktığımda, yaşadıklarım beni ben yapmış
"Ben" olma maceramı sevdim.
Her şeye rağmen üstelik
Ayrılık…
Defalarca giyip prova yaptığımız bu giysi üzerimizde hiç iyi durmadı
Aşk bize çok yakışmıştı…
Göremedim bakarken seni, yada görmeyi istemedim.
Kapattım sana tüm kapılarımı. Olamazdı
Bekleyenim var geride, Seninse önünde özgürlüğün
Üzerlerine basıp tırmanamazdım, sana doğru
Sonrasında bakamazdım kimseye, eski ben olarak
Olmazdı. Gereken görmemekti seni, karşımda olsan da
Hissetmemeye çalışmaktı içimdeki sızıyı
Derindeki acıyı yok saymaktı, farketmemekti…
Nefes alamadığımı belli etmemekti…

Yok sayamadığımı farkettiğim an bu hissi;
Aynaları bile kaldırdım etrafımdan,
Kendi kendimle yüzleşmemek, kızdığım Ben’i görmemek;
Aynada gördüğüm aksimde,
Aslında Seni gördüğümü inkar edebilmek için.
Üzerine attığım külleri hiçe sayıp sönmeyen,
Daha da alevlenen duygularımı yok saymak için

Şuan, ardından en zor olanı kaldı bana,
Kendi kendime itiraf edemediğim
Görmesi kolay bir düş, yaşaması zor bir keder.
Kördüğüm, kor ateş,
Eskiden olmazmış gibi gelen, şimdiyse içine düştüğüm bir alev.
Aslında öylesine özlemişim ki yanmayı
Seneler sonra…
Sevebildiğimi öğrenmek, hissetmek
Şimdiyse…
Geç öğrenmişliğin verdiği, isyanıma dur diyebilmek.

Ben artık Sen diye başlayan şiirleri sevmiyorum.
Bu satırlar sana;
Yakıp yıktıkların, Kanatıp bıraktıkların için.
Bu satırlar sana:
Bir avuç kırıntı sevgilerin,
Yetersizliğini yüzüme fırlattığın için.
Bu satırlar sana;
Öğrettiklerin için…Yaşattıkların için.

Ya hep, ya hiç.
Beynimden atamam biliyorum ama.
Yüreğimden söküp atacağım bu gidişle
Ve bu gidişle kulağım kapalı olacak sesine,
Ne de gözlerimde sen olacaksın.
Kış uykusuna yatıracağım tüm anıları;
Sana ait ne varsa.
Sabrım tükenecek bir gün,
Ve sonunda isyan edip,
Şöyle haykıracağım sana;
Ben’de ben’i tüketmeden gel…
Öylesine arama beni, Öylesine gelme bana
Geleceksen adam gibi gel…